Ιερός Μητροπολιτιικός Ναός Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως

Ἀκολουθία Ἱεροῦ Εὐχελαίου στόν Μητροπολιτικό Ναό Τριπόλεως


 

Σήμερα Μεγάλη Τετάρτη 24η Ἀπριλίου 2019 μέ τήν συμμετοχή πλήθους εὐλαβῶν προσκυνητῶν  πού εἶχαν συρρεύσει νωρίς τό ἀπόγευμα στόν Μητροπολιτικό Ναό τῆς Τριπόλεως   τελέσθηκε τό Ἱερό Μυστήριό του Εὐχελαίου. 

Κλῆρος καί Λαός  μυρώθηκαν μέ τό ἅγιο μύρο καί ἔλαβαν τήν εὐλογία καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, προσευχόμενοι νά ἔχουμε τήν ὑγεία τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος καί νά ἀξιωθοῦμε νά γευθοῦμε τή χαρά  τῆς λαμπροφόρου Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ μας.

 

«σθενε τις ν μν;

προσκαλεσάσθω τούς πρεσβυτέρους τς κκλησίας,

καί προσευξάσθωσαν π’ ατόν λείψαντες ατόν

λαίν τνόματι το Κυρίου·

καί  εχή τς πίστεως σώσει τόν κάμνοντα,

καί γερε ατόν  Κύριος·

κν μαρτίας  πεποιηκώς,

φεθήσεται ατ»

(ακ.ε΄,14-15).

 

  Τά θεῖα Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας συστάθηκαν καί παραδόθηκαν στούς Ἀποστόλους καί δι’ αὐτῶν στήν Ἐκκλησία ἀπό τόν ἴδιο τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό.

Σκοπός τῶν ἱερῶν Μυστηρίων εἶναι ἡ μετάδοση τῆς ἁγιαστικῆς Χάρης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στά Ὀρθόδοξα μέλη τῆς Ἐκκλησίας.

Τό ἱερό Εὐχέλαιο εἶναι ἕνα ἀπό τά ἑπτά Μυστήρια της Ἐκκλησίας μας. 

Ἡ σύσταση τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ Μυστηρίου στηρίζεται στήν ἐξουσία, πού ἔδωσε ὁ Χριστός στούς Μαθητές Του, «ὥστε θεραπεύειν πᾶσαν νόσον καί πᾶσαν μαλακίαν» καί οἱ Ἀπόστολοι, πιστοί ἐκτελεστές τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου, ἐπιστρέφοντας ἀπό τίς περιοδεῖες τους, μέ ἐνθουσιασμό ὁμολογοῦσαν: «Κύριε καί τά δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου».

Τό Εὐχέλαιο εἶναι τό ξεχωριστό αὐτό Μυστήριο, τό ὁποῖο τελεῖται «ἐν Ἐκκλησίᾳ ἤ ἐν οἴκῳ» γιά τήν ἴαση σωματικῶν καί ψυχικῶν ἀσθενειῶν.

 Οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι κατά τήν ἔξοδό τους γιά τόν εὐαγγελισμό τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ, κήρυτταν μετάνοια, ἀπάλλασσαν τούς ἀνθρώπους ἀπό τή δαιμονική ἐνέργεια καί θεράπευαν τούς ἀσθενεῖς, χρίοντάς τους μέ ἔλαιον, ὅπως χαρακτηριστικά μας ἀναφέρει ὁ ἅγιος Εὐαγγελιστής Μᾶρκος: «ἐξελθόντες ἐκήρυσσον ἵνα μετανοήσωσι, καί δαιμόνια πολλά ἐξέβαλλον, καί ἤλειφον ἐλαίῳ πολλούς ἀρρώστους καί ἐθεράπευον».

Τό εὐλογημένο λάδι εἶναι βασικό στοιχεῖο τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Τό χρησιμοποιοῦμε στό Βάπτισμα καί στό ἅγιο Μύρο, εἶναι πηγή φωτός, χρησιμοποιῆται στούς πολυελαίους τῶν Ἐκκλησιῶν μας, καθώς ἐπίσης τυγχάνει μέσο ἰάσεως στό Μυστήριο τοῦ Εὐχελαίου κ.ἄ.

Τή Μεγάλη Τετάρτη, πρίν τήν Ἀκολουθία τοῦ Νιπτῆρος, τελεῖται σέ ὅλες τίς Ἐκκλησίες, τό ἱερό Εὐχέλαιο, ὅπου πλῆθος κόσμου προστρέχει γιά νά λάβει τήν εὐλογία τοῦ Μυστηρίου καί νά ζητήσει ἄφεση ἁμαρτιῶν.

 Τήν πρώτη ἀναφορά περί τοῦ Μυστηρίου αὐτοῦ τήν ἀναγινώσκουμε στήν ἐπιστολή τοῦ Ἰακώβου τοῦ Ἀλδεφόθεου: «Ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν; προσκαλεσάσθω τούς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας, καί προσευξάσθωσαν ἐπ’ αὐτόν ἀλείψαντες αὐτόν ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου· καί ἡ εὐχή τῆς πίστεως σώσει τόν κάμνοντα, καί ἐγερεῖ αὐτόν ὁ Κύριος· κἄν ἁμαρτίας ᾖ πεποιηκώς, ἀφεθήσεται αὐτῷ».

Δηλαδή, αὐτό σημαίνει ὅτι, ἄν εἶναι κάποιος ἀπό ἐμᾶς ἄρρωστος, καί ὄχι μόνο, πρέπει νά προσκαλέσει τούς Ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας νά προσευχηθοῦν γι’ αὐτόν καί νά τόν ἐπαλείψουν μέ λάδι, ἐπικαλούμενοι τό ὄνομα τοῦ Κυρίου. Καί ἔτσι, ἡ προσευχή πού γίνεται μέ πίστη θά σώσει καί θά βοηθήσει τόν ἄρρωστο καί τότε ὁ Κύριός μας θά τόν ἐξαναστήσει ἀπό κλίνης ὀδυνηρᾶς, καί ἄν αὐτός ἔχει ἁμαρτίες θά τοῦ τίς συγχωρήσει.

Κατανοοῦμε ὅτι σκοπός τοῦ ἱεροῦ Μυστηρίου τοῦ Εὐχελαίου εἶναι ἡ ἴαση τῆς σωματικῆς καί ψυχικῆς νόσου, προϋποθέτοντας τήν πίστη ἑκάστου, ὁ ὁποῖος θά συμμετάσχει στό Μυστήριο.

Κανονικά, ἡ τέλεση τοῦ Μυστηρίου γίνεται ἀπό ἑπτά Ἱερεῖς, ὅσα καί τά εὐαγγελικά ἀναγνώσματα, ἀλλά καί οἱ εὐχές πού διαβάζονται. Τό Εὐχέλαιο τελεῖται γιά τή ψυχή καί τό σῶμα κάθε ἀνθρώπου πού ἀσθενεῖ. Σέ ἀσθενεῖς πού, ἐξ’ αἰτίας σοβαρῆς ἀσθένειας, εἶναι ἀνίκανοι νά ἐκφράσουν καί νά ὁμολογήσουν τίς ἁμαρτίες τους στόν Ἱερέα - Πνευματικό, εἶναι ἀποδεκτό ὅτι συγχωροῦνται οἱ ἁμαρτίες μέ τό Μυστήριο τοῦ Εὐχελαίου.

Τό ἱερό Εὐχέλαιο, ἀλλά καί τά ἄλλα ἕξι ἱερά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι τά μόνα θεραπευτικά μέσα, γιά νά βρεῖ ὁ κάθε χριστιανός τή θεραπεία του. Εἶναι ἡ ὁδός, πού μᾶς ὁδηγεῖ στό πανάγιο Πνεῦμα. Εἶναι ὁ μόνος δρόμος, γιά νά φτάσουμε στόν ἁγιασμό καί στήν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας. Γι’ αὐτό, ἄς πλησιάζουμε μέ πίστη τή Χάρη τοῦ Θεοῦ καί ἄς ζητήσουμε τό ἔλεος τῆς φιλανθρωπίας Του, προσευχόμενοι νά ἔχουμε τήν ὑγεία τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος καί νά ἀξιωθοῦμε νά γευθοῦμε τή χαρά τῆς λαμπροφόρου Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ μας. 

 

πΙΣ

 

 
 
 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΑΙΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΝΥΜΦΙΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ



 

Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου τῆς Μ. Δευτέρας – Ἀκολουθία Νυμφίου στήν Ἐνορία  Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως.

Στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, σύμφωνα μέ τό Μηνολόγιο ἡ Μεγάλη Δευτέρα εἶναι ἀφιερωμένη στή μνήμη τοῦ Ἰωσήφ, τοῦ ἐπονομαζόμενου «Παγκάλου» τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἰακώβ, πού ἀναφέρεται στή Παλαιά Διαθήκη καί στήν ἄκαρπη συκιά, πού τήν καταράστηκε ὁ Χριστός καί ξεράθηκε     μ’      ἕνα   του λόγο.

 

Τῆ ἁγία καί μεγάλη Δευτέρα

Ἰδού ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῶ μέσῳ τῆς νυκτός·

 καί μακάριος ὁ δοῦλος, ὅν εὐρήσει γρηγοροῦντα·

ἀνάξιος δέ πάλιν, ὅν εὑρήσει ραθυμοῦντα. 

Βλέπε οὖν ψυχή μου, μή τῶ ὕπνω κατενεχθῆς,

 ἵνα μή τῶ θανάτω παραδοθῆς, 

καί τῆς βασιλείας ἔξω κλεισθῆς· 

ἀλλά ἀνάνηψον κράζουσα· 

Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἶ ὁ Θεός· 

διά τῆς Θεοτόκου ἐλέησον ἠμᾶς.

 

Ἀπό τῆς σήμερον ἄρχονται τά ἅγια πάθη τοῦ Σωτῆμος ἡμῶν·  καί πρῶτον πάντων λαμβάνεται εἰς τύπον αὐτοῦ Ἰωσήφ ὁ πάγκαλος. 

Ἦν δέ οὗτος υἱός τοῦ Ἰακώβ ἑνδέ­κατος· ὅστις φθονηθείς ὑπό τῶν ἰδίων ἀδελφῶν καί εἰς λάκκον βληθείς, εἶτα πωληθεῖς εἰς ἀλλοφύλους, καί ὑπ' ἐκείνων πάλιν εἰς Αἴγυπτον, καί διά τήν σωφροσύνην αὐτοῦ συκοφαντηθείς καί εἰς φυλακήν καταδικασθείς, καί τελευταῖον ἐξαχθείς ἐκεῖθεν μετά δόξης πολλῆς καί τι­μηθείς ὡς βασιλεύς, καί γενόμενος κύριος πάσης γῆς Αἰγύπτου καί σιτοδότης παντός τοῦ λαοῦ, διά τούτων πάντων ἐτύπωσεν εἰς ἑαυτόν τά πάθη καί τήν μετά ταῦτα δόξαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Εἰς τήν μνήμην ταύτην τοῦ Ἰωσήφ ἐπισυνάπτεται καί ἠ ἱστορία τῆς ὑπό τοῦ Κυρίου, κατά τήν σήμερον τό πρωί, ιθ΄ Μαρτίου, καταραθείσης καί ξηρανθείσης συκῆς διά τήν ἑαυτῆς ἀκαρπίαν. 

Εἰκόνιζε δέ αὕτη  τῶν Ἰουδαίων τήν συναγωγήν, ἥτις, μή ἕχουσα τόν ἀπαιτούμενον καρπόν τῆς ἀρετῆς καί εὐσεβείας, ἐγυμνώθη πάσης χάριτος πνευματικῆς διά τῆς κατάρας

 

   Φωτογραφίες Χ.Μπίτας                                                                                                                     

+ π. Ι. Σ


ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ



 

Ἡ πάντων χαρά, Χριστὸς ἡ ἀλήθεια,

τὸ φῶς ἡ ζωή, τοῦ Κόσμου ἡ ἀνάστασις,

τοῖς ἐν γῇ πεφανέρωται,

τῇ αὐτοῦ ἀγαθότητι,

καὶ γέγονε τύπος τῆς ἀναστάσεως,

τοῖς πᾶσι παρέχων θείαν ἄφεσιν.

 

Σήμερα Σάββατο 20 Ἀπριλίου 2019 ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ προεξῆρχε τοῦ Ὄρθρου καί τέλεσε τήν Ἀρχιερατική θεία Λειτουργία στόν ἑορτάζοντα Ἱερό Ναό Ἄγ. Λαζάρου Μάκρης Τριπόλεως.  

 

 

«Φίλος ν τοησο Λάζαρος κα α τούτου δελφαί, Μάρθα κα Μαρία, ατινες καφιλοξένησαν ατόν, κα διηκόνησαν πολλάκις (Λουκ. ι΄, 38-40, ωάν. ιβ΄, 1-3). σαν δκ κώμης τινς τς ουδαίας, Βηθανίας τνομα, κατ τος πρς τνατολικ μέρη πρόποδας τορους τν λαιν κειμένης, γγς τς ερουσαλμ ως δύο μίλια ρωμαϊκά. Τούτου ον το Λαζάρου σθενήσαντος μέρας τινς πρ το σωτηρίου πάθους, διαμηνύουσι τν σθενείαν ατο αδελφα ες τν ησον, διατρίβοντα τότε ν τ Γαλιλαί. δ μείνας πίτηδες κεμέρας, ως οπέθανεν Λάζαρος, τότε επε πρς τος μαθητς ατο· γωμεν ες τν ουδαίαν, να ξυπνήσω τν φίλον κοιμώμενον, ννον δηλαδ τν βαρν το θανάτου πνον. Φθάσας δ ες Βηθανίαν, παρεμύθησε τς δελφς το πρ τεσσάρων μερν τεθαμμένου δη Λαζάρου· νεβριμήσατο τ πνεύματι κατάραξεν αυτν π τ θανάτ τογαπητο φίλου· ρώτησε, ποναπετέθη τ λείψανον, δάκρυσεν π᾿ ατ, προσλθεν ες τ μνημεον, προσέταξεν να ρωσι τν λίθον, ψωσεν νω τος φθαλμούς· κα εχαριστήσας τ Θε κα Πατρί, κέκραξε φων μεγάλη˙ Λάζαρε, δεύρο ξω˙ κα το τεταρταίου νεκροξελθόντος εθύς, ντετυλιγμένου ες τ σάβανα, επε πρς τος παρεστώτας˙ Λύσατε ατν καφετε πάγειν (ωάν. ια, 44). Τοτό στί τπερφυς το Σωτρος Θαμα, περ ορτάζομεν σήμερον.

Λέγεται δξ ρχαίας παραδόσεως τι Λάζαρος ν τριακοντούτης τε νέστησεν ατν Κύριος˙ τι πιζήσας λλα τριάκοντα τελεύτησεν ν Κύπρ τ 63 τος κατι τάφος ατοκειτο πλησίον τς πόλεως Κιτιέων, χων πιγραφν «Λάζαρος τετραήμερος κα φίλος το Χριστο». Τ δ 890 τει μετεκόμισεν ες Κωνσταντινούπολιν τερν ατο λείψανον Λέων σοφός, τε ναμφιβόλως ποίησε κα τ ες τν σπερινν ατοδιόμελα˙ Κύριε, Λαζάρου θέλων τάφον δεν, κ.λπ.».

                                                                                   +π.Ι.Σ.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΚΑΙ ΠΑΣΧΑ 2019





ΙΕΡΑ   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ   ΚΑΙ    ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ

 

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ 

  ΙΕΡΟΣ   ΝΑΟΣ

ΑΓΙΟΥ  ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ  ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ

221 00   ΤΡΙΠΟΛΙΣ   ΤΗΛ.  2710 222286

 

 

 

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΜΕΓΑΛΗΣ   ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

ΚΑΙ   ΠΑΣΧΑ   2019

 

 

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ   ΜΕΓ.  ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

 

Κυριακή Βαΐων ἑσπέρας: Ὥρα 7.00 μ.μ.

Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου.

 

Μ. Δευτέρα πρωΐ: Ὥρα 7.00 π.μ. Θ. Λειτουργία Προηγιασμένων.

Μ. Δευτέρα ἑσπέρας: Ὥρα 7.00 μ.μ.

Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου. Ἀρχιερατική Χοροστασία

 

Μ. Τρίτη πρωΐ: Ὥρα 7.00 π.μ. Θ. Λειτουργία Προηγιασμένων.

Μ. Τρίτη ἑσπέρας: Ὥρα 7.00 μ.μ.

Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου.

 

Μ. Τετάρτη πρωΐ: Ὥρα 7.00 π.μ. Θ. Λειτουργία Προηγιασμένων.

Μ. Τετάρτη ἀπόγευμα: Ὥρα 4.00 μ.μ. Ἀκολουθία τοῦ Εὐχελαίου.

Μ. Τετάρτη ἑσπέρας: Ὥρα 7.00 μ.μ.  Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου.

 

 

 

Μ. Πέμπτη πρωΐ: Ὥρα 7.30 π.μ. Θεία Λειτουργία.

Μ. Πέμπτη ἑσπέρας: Ὥρα 6.30 μ.μ.

Ἀκολουθία Ἁγίων Παθῶν. Ἀρχιερατική Χοροστασία.

 

Μ. Παρασκευή πρωΐ: Ὥρα 8.30 π.μ.

Ἀκολουθία Μεγάλων Ὡρῶν.

Ἀκολουθία Ἀποκαθηλώσεως. Ἀρχιερατική Χοροστασία.

 

Μ. Παρασκευή ἑσπέρας: Ὥρα 7.00 μ.μ.

Ἀκολουθία τοῦ Ἐπιταφίου. Ἀρχιερατική Χοροστασία.

Ἔξοδος Ἐπιταφίου Ὥρα 9.15 μ.μ.

 

Μ. Σάββατον πρωΐ: Ὥρα 7.30 π.μ. Θεία Λειτουργία.

 

 

 

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  ΑΓΙΟΥ  ΠΑΣΧΑ

 

 

Μ. Σάββατον ἑσπέρας: Ὥρα 11.00 μ.μ. ἔναρξις.

Ἀκολουθία Ἀναστάσεως: Ὥρα 12.00 νυκτ.

Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία.

 

Κυριακή τοῦ Πάσχα ἑσπέρας: Ὥρα 6.00 μ.μ.

Ἀρχιερατικός Ἑσπερινός Ἀγάπης.

 

 

 

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΥ

 

 

Δευτέρα Διακανησίμου 29/4/2019:

Ἁγίου Γεωργίου Θ. Λειτουργία εἰς Ἅγιον Βασίλειον.

 

Τρίτη Διακανησίμου 30/4/2019:

Ἁγίων Ραφαήλ, Νικολάου καί Εἰρήνης καί Εὐαγγελιστοῦ Μάρκου, Θ. Λειτουργία εἰς Ἁγίαν Παρασκευήν.

 

Τετάρτη Διακανησίμου  1/5/2019:

Ὁσίου Λεοντίου ἐν Βλαχέρνη,  Θ. Λειτουργία εἰς Νεομάρτυρα Δημήτριον.

 

Πέμπτη Διακανησίμου 2/5/2019:

Θ. Λειτουργία εἰς Νεομάρτυρα Δημήτριον.

 

Παρασκευή Διακανησίμου 3/5/2019:

Ζωοδόχου Πηγῆς, Θ. Λειτουργία εἰς Γρηγοροῦσαν.

 

Σάββατον Διακανησίμου 4/5/2019: 

Θ. Λειτουργία εἰς Νεομάρτυρα Δημήτριον.

 

 

ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ


 

Σήμερα  Παρασκευή τό ἀπόγευμα τῆς 12ης   Ἀπριλίου 2019, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαντινείας καί Κυνουρίας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, στόν  Μητροπολιτικό Ἱερό Ναό  Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως,   τελέσθηκε  ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου.

Πλῆθος ἐνοριτῶν καί Τριπολιτῶν   συνέρευσε  στόν  Μητροπολιτικό  Ἱερό Ναό τοῦ  Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως, συμμετέχοντας  στην  ξεχωριστή αὐτή Ἀκολουθία.

   Τούς ὕμνους πρός τήν Θεοτόκο ἔψαλαν  τά νέα παιδιά μας,   πού ἀπαρτίζουν  τήν  Μικτή  Χορωδία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως,  ὑπό τήν καθοδήγηση τοῦ χοράρχου αὐτῆς καί Πρωτοψάλτου τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ιεροῦ  Ναοῦ Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως κ. Βασιλείου Γεωργαρᾶ.

Ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος εἶναι ἕνα ξεχωριστό καί πλούσιο ἀριστούργημα τῆς βυζαντινῆς ὑμνογραφίας, γραμμένο  πάνω στούς κανόνες τῆς ὁμοτονίας, ἰσοσυλλαβίας καί τῆς ὁμοιοκαταληξίας.

 Κανένας δέν μπορεῖ νά ἀμφισβητήσει τόν πλοῦτο τοῦ λόγου, τήν ποιητικότητα τῶν στίχων καί προπαντός, τό ὑψηλό περιεχόμενο τοῦ Ὕμνου, πού ἐξυμνεῖ τήν ἐνανθρώπιση τοῦ Θεοῦ διά τῆς Παναγίας Θεοτόκου.

 

 Ἄγγελος πρωτοστάτης,

οὐρανόθεν ἐπέμφθη,

εἰπεῖν τῇ Θεοτόκω τὸ Χαῖρε·

καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ,

σωματούμενόν σε θεωρῶν, Κύριε,

ἐξίστατο καὶ ἵστατο,

κραυγάζων πρὸς Αὐτὴν τοιαῦτα·

Χαῖρε, δ' ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει,

χαῖρε, δι' ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει.

Χαῖρε, τοῦ πεσόντος Ἀδάμ ἡ ἀνάκλησις,

χαῖρε, τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις.

Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀθρωπίνοις λογισμοῖς,

χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς.

Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις Βασιλέως καθέδρα,

χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα.

Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν ἥλιον,

χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως.

Χαῖρε, δι' ἧς νεουργεῖται ἡ κτίσις,

χαῖρε, δι' ἧς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης.

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

 

Βλέπουσα ἡ Ἁγία,

ἑαυτήν ἐν ἁγνείᾳ,

φησὶ τῷ Γαβριὴλ θαρσαλέως·

τὸ παράδοξόν σου τῆς φωνῆς,

δυσπαράδεκτόν μου τῇ ψυχῇ φαίνεται·

ἀσπόρου γὰρ συλλήψεως,

τὴν κύησιν πὼς λέγεις κράζων·

Ἀλληλούια.

 

Γνῶσιν ἄγνωστον γνῶναι,

ἡ Παρθένος ζητοῦσα,

ἐβόησε πρὸς τὸν λειτουργοῦντα·

ἐκ λαγόνων ἁγνῶν,

υἷον πῶς ἔσται τεχθῆναι δυνατόν;

λέξον μοι.

Πρὸς ἥν ἐκεῖνος ἔφησεν ἐν φόβῳ,

πλὴν κραυγάζων οὕτω·

Χαῖρε, βουλῆς ἀπορρήτου μύστις,

χαῖρε, σιγῆς δεομένων πίστις.

Χαῖρε, τῶν θαυμάτων Χριστοῦ τὸ προοίμιον,

χαῖρε, τῶν δογμάτων αὐτοῦ τὸ κεφάλαιον.

Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι' ἧς κατέβη ὁ Θεός,

χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα ἀπὸ γῆς πρὸς οὐρανόν.

Χαῖρε, τὸ τῶν Ἀγγέλων πολυθρύλητον θαῦμα,

χαῖρε, τὸ τῶν δαιμόνων πολυθρήνητον τραῦμα.

Χαῖρε, τὸ φῶς ἀρρήτως γεννήσασα,

χαῖρε, τὸ πῶς μηδένα διδάξασα.

Χαῖρε, σοφῶν ὑπερβαίνουσα γνῶσιν,

Χαῖρε, πιστῶν καταυγάζουσα φρένας.

Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε.

 

Δύναμις τοῦ Ὑψίστου,

ἐπεσκίασε τότε,

πρὸς σύλληψιν τῇ Ἀπειρογάμω·

καὶ τὴν εὔκαρπον ταύτης νηδύν,

ὡς ἀγρὸν ὑπέδειξεν ἡδὺν ἅπασι,

τοῖς θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν,

ἐν τῷ ψάλλειν οὕτως·

Ἀλληλούια.

 

Ἔχουσα θεοδόχον,

ἡ Παρθένος τὴν μήτραν,

ἀνέδραμε πρὸς τὴν Ἐλισάβετ.

Τὸ δὲ βρέφος ἐκείνης εὐθὺς ἐπιγνόν,

τὸν ταύτης ἀσπασμὸν ἔχαιρε,

καὶ ἅλμασιν ὡς ἄσμασιν,

ἐβόα πρὸς τὴν Θεοτόκον·

Χαῖρε, βλαστοῦ ἀμάραντου κλῆμα,

χαῖρε, καρποῦ ἀκήρατου κτῆμα.

Χαῖρε, γεωργὸν γεωργοῦσα φιλάνθρωπον,

χαῖρε, φυτουργὸν τῆς ζωῆς ἠμῶν φύουσα,

Χαῖρε, ἄρουρα βλαστάνουσα εὐφορίαν οἰκτιρμῶν,

χαῖρε, τράπεζα βαστάζουσα εὐθηνίαν ἱλασμῶν.

Χαῖρε, ὅτι λειμῶνα τῆς τρυφῆς ἀναθάλλεις,

χαῖρε, ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζεις.

Χαῖρε, δεκτὸν πρεσβείας θυμίαμα,

χαῖρε, παντός τοῦ κόσμου ἐξίλασμα.

Χαῖρε, Θεοῦ πρὸς θνητοὺς εὐδοκία,

χαῖρε, θνητῶν πρὸς Θεὸν παρρησία.

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

 

Ζάλην ἔνδοθεν ἔχων,

λογισμῶν ἀμφιβόλων,

ὁ σώφρων Ἰωσὴφ ἐταράχθη·

πρὸς τὴν ἄγαμόν σὲ θεωρῶν,

καὶ κλεψίγαμον ὑπονοῶν Ἄμεμπτε·

μαθὼν δέ σου τὴν σύλληψιν,

ἐκ Πνεύματος Ἁγίου,ἔφη·

Ἀλληλούια.

 

Ἤκουσαν oἱ ποιμένες,

τῶν Ἀγγέλων ὑμνούντων,

τὴν ἔνσαρκον Χριστοῦ παρουσίαν·

καὶ δραμόντες ὡς πρὸς ποιμένα,

θεωροῦσι τοῦτον ὡς ἀμνὸν ἄμωμον,

ἐν γαστρὶ τῆς Μαρίας βοσκηθέντα,

ἥν ὑμνοῦντες εἶπον·

Χαῖρε, Ἀμνοῦ καὶ Ποιμένος Μῆτερ,

χαῖρε, αὐλὴ λογικῶν προβάτων.

Χαῖρε, ἀοράτων ἐχθρῶν ἀμυντήριον,

χαῖρε, Παραδείσου θυρῶν ἀνοικτήριον.

Χαῖρε, ὅτι τὰ οὐράνια συναγάλλεται τῇ γῇ,

χαῖρε, ὅτι τὰ ἐπίγεια συγχορεύει οὐρανοῖς.

Χαῖρε, τῶν Ἀποστόλων τὸ ἀσίγητον στόμα,

χαῖρε, τῶν Ἀθλοφόρων τὸ ἀνίκητον θάρσος.

Χαῖρε, στερρὸν τῆς πίστεως ἔρεισμα,

χαῖρε, λαμπρὸν τῆς Χάριτος γνώρισμα.

Χαῖρε, δι' ἧς ἐγυμνώθη ὁ Ἅδης,

χαῖρε, δι' ἧς ἐνεδύθημεν δόξαν.

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

 

Θεοδρόμον ἀστέρα,

θεωρήσαντες Μάγοι,

τῇ τούτου ἠκολούθησαν αἴγλῃ·

καὶ ὡς λύχνον κρατοῦντες αὐτόν,

δι' αὐτοῦ ἠρεύνων κραταιὸν Ἄνακτα,

καὶ φθάσαντες τὸν ἄφθαστον,

ἐχάρησαν αὐτῷ βοῶντες·

Ἀλληλούια.

 

Ἴδον παῖδες Χαλδαίων,

ἐν χερσὶ τῆς Παρθένου,

τὸν πλάσαντα χειρὶ τοὺς ἀνθρώπους·

καὶ Δεσπότην νοοῦντες αὐτόν,

εἰ καὶ δούλου μορφὴν ἔλαβεν,

ἔσπευσαν τοῖς δώροις θεραπεῦσαι,

καὶ βοῆσαι τῇ Εὐλογημένῃ·

Χαῖρε, ἀστέρος ἀδύτου Μήτηρ,

χαῖρε, αὐγὴ μυστικῆς ἡμέρας.

Χαῖρε, τῆς ἀπάτης τὴν κάμινον σβέσασα,

χαῖρε, τῆς Τριάδος τοὺς μύστας φωτίζουσα.

Χαῖρε, τύραννον ἀπάνθρωπον ἐκβαλοῦσα τῆς ἀρχῆς,

χαῖρε, Κύριον φιλάνθρωπον ἐπιδείξασα Χριστόν.

Χαῖρε, ἡ τῆς βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας,

χαῖρε, ἢ τοῦ βορβόρου ρυομένη τῶν ἔργων.

Χαῖρε πυρὸς προσκύνησιν παύσασα,

χαῖρε, φλογὸς παθῶν ἀπαλλάττουσα.

Χαῖρε, πιστῶν ὁδηγὲ σωφροσύνης,

χαῖρε, πασῶν γενεῶν εὐφροσύνη.

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

 

Κήρυκες θεοφόροι,

γεγονότες οἱ Μάγοι,

ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Βαβυλῶνα,

ἐκτελέσαντές σου τὸν χρησμόν,

καὶ κηρύξαντές σε τὸν Χριστὸν ἅπασιν,

ἀφέντες τὸν Ἡρώδην ὡς ληρώδη,

μὴ εἰδότα ψάλλειν·

Ἀλληλούια.

 

Λάμψας ἐν τῇ Αἰγύπτῳ,

φωτισμὸν ἀληθείας ἐδίωξας,

τοῦ ψεύδους τὸ σκότος·

τὰ γὰρ εἴδωλα ταύτης Σωτήρ,

μὴ ἐνέγκαντά σου τὴν ἰσχὺν πέπτωκεν,

οἱ τούτων δὲ ρυσθέντες,

ἐβόων πρὸς τὴν Θεοτόκον·

Χαῖρε, ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων,

χαῖρε, κατάπτωσις τῶν δαιμόνων.

Χαῖρε, τὴν ἀπάτης τὴν πλάνην πατήσασα,

χαῖρε, τῶν εἰδώλων τὴν δόξαν ἐλεγξασα.

Χαῖρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραὼ τὸν νοητόν,

χαῖρε, πέτρα ἡ ποτίσασα τοὺς διψῶντας τὴν ζωὴν.

Χαῖρε, πύρινε στῦλε ὁδηγῶν τοὺς ἐν σκότει,

χαῖρε, σκέπη τοῦ κόσμου πλατυτέρα νεφέλης.

Χαῖρε, τροφὴ τοῦ μάνα διάδοχε,

χαῖρε, τρυφῆς ἁγίας διάκονε.

Χαῖρε, ἡ γῆ τῆς ἐπαγγελίας,

χαῖρε, ἐξ ἧς ρέει μέλι καὶ γάλα.

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

 

Μέλλοντος Συμεῶνος,

τοῦ παρόντος αἰῶνος,

μεθίστασθαι τοῦ ἀπατεῶνος,

ἐπεδόθης ὡς βρέφος αὐτῷ,

ἀλλ' ἐγνώσθης τούτω καὶ Θεὸς τέλειος·

διόπερ ἐξεπλάγη σου τὴν ἄρρητον σοφίαν,

κράζων·

Ἀλληλούια.

 

Νέαν ἔδειξε κτίσιν,

ἐμφανίσας ὁ Κτίστης,

ἡμῖν τοῖς ὑπ' αὐτοῦ γενομένοις·

ἐξ ἀσπόρου βλαστήσας γαστρός,

καὶ φυλάξας ταύτην,

ὥσπερ ἦν ἄφθορον,

ἵνα τὸ θαῦμα βλέποντες,

ὑμνήσωμεν αὐτὴν βοῶντες·

Χαῖρε, τὸ ἄνθος τῆς ἀφθαρσίας,

χαῖρε, τὸ στέφος τῆς ἐγκρατείας.

Χαῖρε, ἀναστάσεως τύπον ἐκλάμπουσα,

χαῖρε, τῶν Ἀγγέλων τὸν βίον ἐμφαίνουσα.

Χαῖρε, δένδρον ἀγλαόκαρπον, ἐξ οὗ τρέφονται πιστοί,

χαῖρε, ξύλον εὐσκιόφυλλον, ὑφ' οὗ σκέπονται πολλοί.

Χαῖρε, κυοφοροῦσα ὁδηγὸν πλανωμένοις,

χαῖρε, ἀπογεννῶσα λυτρωτὴν αἰχμαλώτοις.

Χαῖρε, Κριτοῦ δικαίου δυσώπησις,

χαῖρε, πολλῶν πταιόντων συγχώρησις.

Χαῖρε, στολὴ τῶν γυμνῶν παρρησίας,

χαῖρε, στοργὴ πάντα πόθον νικῶσα.

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

 

Ξένον τόκον ἰδόντες,

ξενωθῶμεν τοῦ κόσμου, τὸν νοῦν εἰς οὐρανὸν μεταθέντες·

διὰ τοῦτο γὰρ ὁ ὑψηλὸς Θεός,

ἐπὶ γῆς ἐφάνη ταπεινὸς ἄνθρωπος·

βουλόμενος ἑλκύσαι πρὸς τὸ ὕψος,

τοὺς αὐτῷ βοώντας·

Ἀλληλούια.

 

Ὅλως ἦν ἐν τοῖς κάτω,

καὶ τῶν ἄνω οὐδόλως ἀπῆν,

ὁ ἀπερίγραπτος Λόγος·

συγκατάβασις γὰρ θεϊκή,

οὐ μετάβασις τοπικὴ γέγονε,

καὶ τόκος ἐκ Παρθένου θεολήπτου,

ἀκουούσης ταῦτα·

Χαῖρε, Θεοῦ ἀχωρήτου χώρα,

χαῖρε, σεπτοῦ μυστηρίου θύρα.

Χαῖρε, τῶν ἀπίστων ἀμφίβολον ἄκουσμα,

χαῖρε, τῶν πιστῶν ἀναμφίβολον καύχημα.

Χαῖρε, ὄχημα πανάγιον τοῦ ἐπὶ τῶν Χερουβείμ,

χαῖρε, οἴκημα πανάριστον τοῦ ἐπὶ τῶν Σεραφείμ.

Χαῖρε, ἡ τἀναντία εἰς ταὐτὸ ἀγαγοῦσα,

χαῖρε, ἡ παρθενίαν καὶ λοχείαν ζευγνῦσα.

Χαῖρε, δι' ἧς ἐλύθη παράβασις,

χαῖρε, δι' ἧς ἠνοίχθη παράδεισος.

Χαῖρε, ἡ κλεὶς τῆς Χριστοῦ βασιλείας,

χαῖρε, ἐλπὶς ἀγαθῶν αἰωνίων.

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

 

Πᾶσα φύσις Ἀγγέλων,

κατεπλάγη τὸ μέγα,

τῆς σῆς ἐνανθρωπήσεως ἔργον·

τὸν ἀπρόσιτον γὰρ ὡς Θεόν,

ἐθεώρει πᾶσι προσιτὸν ἄνθρωπον,

ἡμῖν μὲν συνδιάγοντα,

ἀκούοντα δὲ παρὰ πάντων οὕτως·

Ἀλληλούια.

 

Ρήτορας πολυφθόγγους,

ὡς ἰχθύας ἀφώνους,

ὁρῶμεν ἐπὶ σοὶ Θεοτόκε·

ἀποροῦσι γὰρ λέγειν,

τὸ πῶς καὶ Παρθένος μένεις,

καὶ τεκεῖν ἴσχυσας·

ἡμεῖς δὲ τὸ μυστήριο ν θαυμάζοντες,

πιστῶς βοῶμεν·

Χαῖρε, σοφίας Θεοῦ δοχεῖον,

χαῖρε, προνοίας αὐτοῦ ταμεῖον.

Χαῖρε, φιλοσόφους ἀσόφους δεικνύουσα,

χαῖρε, τεχνολόγους ἀλόγους ἐλέγχουσα.

Χαῖρε, ὅτὶ ἐμωράνθησαν οἱ δεινοὶ συζητηταί,

χαῖρε, ὅτι ἐμαράνθησαν οἱ τῶν μύθων ποιηταί.

Χαῖρε, τῶν Ἀθηναίων τὰς πλοκὰς διασπῶσα,

χαῖρε, τῶν ἁλιέων τὰς σαγήνας πληροῦσα.

Χαῖρε, βυθοῦ ἀγνοίας ἐξέλκουσα,

χαῖρε, πολλοὺς ἐν γνώσει φωτίζουσα.

Χαῖρε, ὁλκὰς τῶν θελόντων σωθῆναι,

χαῖρε, λιμὴν τῶν τοῦ βίου πλωτήρων.

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

 

Σῶσαι θέλων τὸν κόσμον,

ὁ τῶν ὅλων κοσμήτωρ,

πρὸς τοῦτον αὐτεπάγγελτος ἦλθε·

καὶ ποιμὴν ὑπάρχων ὡς Θεός,

δι' ἡμᾶς ἐφάνη καθ' ἡμᾶς ἄνθρωπος·

ὁμοίῳ γὰρ τὸ ὅμοιον καλέσας,

ὡς Θεὸς ἀκούει·

Ἀλληλούια.

 

Τεῖχος εἶ τῶν παρθένων,

Θεοτόκε Παρθένε,

καὶ πάντων τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων.

Ὁ γὰρ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς,

κατεσκεύασέ σε ποιητής, Ἄχραντε,

οἰκήσας ἐν τῇ μήτρα σου,

καὶ πάντας σοι προσφωνεῖν διδάξας·

Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας,

χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτήριας.

Χαῖρε, ἀρχηγὲ νοητῆς ἀναπλάσεως,

χαῖρε, χορηγὲ θεϊκῆς ἀγαθότητος.

Χαῖρε, σὺ γὰρ ἀνεγέννησας τοὺς συλληφθέντας αἰσχρῶς,

χαῖρε, σὺ γὰρ ἐνουθέτησας τοὺς συληθέντας τὸν νοῦν.

Χαῖρε, ἡ τὸν φθορέα τῶν φρενῶν καταργοῦσα,

χαῖρε, ἡ τὸν σπορέα τῆς ἁγνείας τεκοῦσα.

Χαῖρε, παστάς ἀσπόρου νυμφεύσεως,

χαῖρε, πιστοὺς Κυρίῳ ἁρμόζουσα.

Χαῖρε, καλὴ κουροτρόφε παρθένων,

χαῖρε, ψυχῶν νυμφοστόλε ἁγίων.

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

 

Ὕμνος ἅπας ἡττᾶται,

συνεκτείνεσθαι σπεύδων,

τῷ πλήθει τῶν πολλῶν οἰκτιρμῶν σου·

ἰσαρίθμους γὰρ τῇ ψάμμῳ ὠδάς,

ἂν προσφέρωμέν σοι, Βασιλεῦ ἅγιε,

οὐδὲν τελοῦμεν ἄξιον,

ὧν δέδωκας ἡμῖν τοῖς σοὶ βοῶσιν·

Ἀλληλούια.

 

Φωτοδόχον λαμπάδα,

τοῖς ἐν σκότει φανεῖσαν,

ὁρῶμεν τὴν ἁγίαν Παρθένον·

τὸ γὰρ ἄυλον ἅπτουσα φῶς,

ὁδηγεῖ πρὸς γνῶσιν θεϊκὴν ἅπαντας,

αὐγῇ τὸν νοῦν φωτίζουσα,

κραυγῇ δὲ τιμωμένη ταῦτα·

Χαῖρε, ἀκτὶς νοητοῦ ἡλίου,

χαῖρε, βολὶς τοῦ ἀδύτου φέγγους.

Χαῖρε, ἀστραπὴ τὰς ψυχὰς καταλάμπουσα,

χαῖρε, ὡς βροντὴ τοὺς ἐχθροὺς καταπλήττουσα.

Χαῖρε, ὅτι τὸν πολύφωτον ἀνατέλλεις φωτισμόν,

Χαῖρε, ὅτι τὸν πολύρρυτον ἀναβλύζεις ποταμόν.

Χαῖρε, τῆς κολυμβήθρας ζωγραφοῦσα τὸν τύπον,

χαῖρε, τῆς ἁμαρτίας ἀναιροῦσα τὸν ρύπον.

Χαῖρε, λουτὴρ ἔκπλυνων συνείδησιν,

χαῖρε, κρατὴρ κιρνῶν ἀγαλλίασιν.

Χαῖρε, ὀσμὴ τῆς Χριστοῦ εὐωδίας,

χαῖρε, ζωὴ μυστικῆς εὐωχίας.

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

 

Χάριν δοῦναι θελήσας,

ὀφλημάτων ἀρχαίων,

ὁ πάντων χρεωλύτης ἀνθρώπων,

ἐπεδήμησε δι’ἑαυτοῦ,

πρὸς τοὺς ἀποδήμους τῆς αὐτοῦ Χάριτος·

καὶ σχίσας τὸ χειρόγραφον,

ἀκούει παρὰ πάντων οὕτως·

Ἀλληλούια.

 

Ψάλλοντές σου τὸν τόκον,

ἀνυμνοῦμέν σε πάντες,

ὡς ἔμψυχον ναόν, Θεοτόκε.

Ἐν τῇ σῇ γὰρ οὶκήσας γαστρί,

ὁ συνέχων πάντα τῇ χειρὶ Κύριος,

ἡγίασεν, ἐδόξασεν, ἐδίδαξε βοᾶν σοὶ πάντας·

Χαῖρε, σκηνὴ τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου,

χαῖρε, Ἁγία ἁγίων μείζων.

Χαῖρε, κιβωτὲ χρυσωθεῖσα τῷ Πνεύματι,

χαῖρε, θησαυρὲ τῆς ζωῆς ἀδαπάνητε.

Χαῖρε, τίμιον διάδημα βασιλέων εὐσεβῶν,

χαῖρε, καύχημα σεβάσμιον ἱερέων εὐλαβῶν.

Χαῖρε, τῆς Ἐκκλησίας ὁ ἀσάλευτος πύργος,

χαῖρε, τῆς Βασιλείας τὸ ἀπόρθητον τεῖχος.

Χαῖρε, δι' ἧς ἐγείρονται τρόπαια,

χαῖρε, δι' ἧς ἐχθροὶ καταπίπτουσι.

Χαῖρε, χρωτὸς τοῦ ἐμοῦ θεραπεία,

χαῖρε, ψυχῆς τῆς ἐμῆς σωτηρία.

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

 

Ὦ πανύμνητε Μῆτερ,

ἡ τεκοῦσα τὸν πάντων ἁγίων,

ἁγιώτατον Λόγον·

δεξαμένη γὰρ τὴν νῦν προσφοράν,

ἀπὸ πάσης ρῦσαι συμφορᾶς ἅπαντας,

καὶ τῆς μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως,

τοὺς σοὶ βοῶντας·

Ἀλληλούια.

 

Εὐχόμαστε ἡ Παναγία, ἡ Μητέρα πάντων, νά σκέπει, νά προστατεύει καί νά ἀξιώνει πάντας, ἔτσι ὥστε νά ζήσουμε τήν χαρά τῆς Ἀναστάσεως.                                                                                   

+π.Ι.Σ.

Φωτογραφίες Χ.Α.Μπίτας